Föstudaginn 7. október lögðu níu félagar í Slysavarnadeildinni Dalvík land undir fót. Ferðinni var heitið austur á land, til Seyðisfjarðar til að heimsækja stöllur okkar í Rán. Ferið gekk í alla staði vel og á leiðinni var stoppað í Jarðböðunum til að fá sér kaffisopa. Húsráðandi þar lét sitt ekki eftir liggja til að gera ferðina skemmtilega og samdi vísu um kvennahópinn sem hljóðar svo:

Í dömulíki Dalvíkingar

drífa sig hér uppfyrir,

sælir verða Seyðfirðingar

sérstaklega karlarnir (Friðrik Steingrímsson).

Með þetta í farteskinu hélt hópurinn glaður í bragði af stað, taldi sig að sjálfsögðu einstakan eftir að hafa fengið vísu uppá vasann. Annað átti eftir að koma í ljós.

Vel var tekið á móti hópnum þegar hann kom í slysavarnahúsið, en húsinu deilir Rán með björgunarsveitinni, ekki ósvipað fyrirkomulag og á Dalvík. Góður hópur kvenna beið, heit súpa og brauð og hreint frábært spjall. Ekki leið á löngu þar til vísan góða kom til umræðu og þá kom í ljós að hinn ágæti Friðrik semur vísur handa mörgum konum, að sögn Ránarkvenna.  Já vonbrigðin leyndu sér ekki hjá Dalvíkingunum. Eftir góða stund var haldið í Skóga (byggt 1928) og þar var gist næstu tvær nætur. Þökk sé Ránarkonum að við fengum góða gistingu.

Ekki var reimt í húsinu og því svaf hópurinn vel. Eftir morgunhressingu fóru  slysavarnakonur galvaskar á fund Ránarkvenna og ekki spillti fyrir að þarna voru nokkrir úr björgunarsveitinni Ísólfi. Þeir höfðu lagt fararskjótum sínum á planið og voru þeir í stærra lagi, eða eins og björgunarsveitarfélögum sæmir. Ferðinni var haldið í Skálanes í minni Seyðisfjarðar. Veðrið lék ekki við hópinn, beljandi rigning og rok. Skynsamar konur voru hér á ferð, svo viðeigandi hlífðarfatnaður var tekinn með, og því hafði veðurfarið lítil áhrif. Hópurinn gekk út að útsýnispallinum og naut verunnar þar. Á leiðinni voru sagðar sögur sem gerðu ferðina skemmtilegri. Á heimleið var heitt kaffi í boði staðahaldara í Skálanesi.

Gott var að komast inní hlýjuna og á meðan kaffið var drukkið fengu ferðalangarnir sögu Ránar, fræddust um starfsemi deildarinnar og það helsta sem er á döfinni. Auk þess var saga Skálaness sögð. Einkar áhugavert. Slysavarnadeildin er á miðjum aldri ef svo má segja, var stofnuð 1957, á meðan Dalvíkurdeildin er öldungur, stofnuð 1934. Engu að síður gott og þarft starf unnið í báðum deildum. Hópurinn þakkaði fyrir sig með því að skrifa í gestabókina.

Skálanes er menningar og náttúrusetur. Þar er oft margt um manninn í leit að fróðleik, frið til að skrifa, sýsla við eitt og annað og rannsaka. Fjallasýnin er fögur, fuglabjarg er þar í grennd og náttúran býður uppá ró og næði kjósi fólk það. Gestir geta aflað sér vitneskju um allt mögulegt og eru staðahaldarar þeim innan handar með upplýsingar. Viðfangsefnin eru fjölbreytt og má þar nefna; Fuglatalningar, Jarðfræði, Ferðaþjónustu,Vistfræði, Fiskverkun, Sjávarlíffræði og Menningarsaga svo fátt eitt sé nefnt. Setrið styrkir ákveðin verkefni í form ódýrrar gistingar, fæðis og aðstöðu. Vel til fundið að mati slysavarnakvenna og hægt að segja að Skálanes sé einkar fallegur staður sem hægt er að mæla með.

Eftir rigninguna hafði vatn í ám aukist, en bílarnir þurftu yfir þær tvær. Bílstjórarnir fóru varlega enda með dýrmætan farm innanborðs. Þegar heim kom biðu veitingar sem slysavarnakonur höfðu hrist fram úr erminni, dásemdin ein. Ránarkonur er góðar heim að sækja og gáfu okkur undir fótinn um að ekki væri allt búið enn. Nú var komið að því að heimsækja sundlaugina sem staðsett er í gamla fangelsinu. Þegar heiti potturinn vermdi hópnum fékk hann sögu hússins. Gufubaðið er þar sem fangaklefarnir voru. Já óhætt að segja að skemmtileg nýting sé á húsinu. Nú sýndu veðurguðirnir á sér allt aðra hlið en þegar gönguferðin var farin. Sólin skein, jörð þornuð og Seyðisfjörður skartaði sínu fegursta. Fjöllin eru  tignarleg og ýmist kalla þau fram innilokunarkennd eða tilfinningu fyrir verndun. Misjöfn upplifun hjá mannfólkinu eins og gengur og gerist. Seyðisfjörður skartar mörgum gömlum húsum enda á staðurinn sér langa sögu um byggð.

Kvöldið lagðist yfir bæinn eins og aðra staði á landinu. Dalvíkskar konur gerðu sig klárar til að hitta Seyðfirðingana í slysavarnahúsinu. Þegar þangað kom stóð vaskur hópur björgunarsveitarmanna fyrir utan ásam grillum, nú skal haldin veisla. Og það er hverju orði sannara, boðið var til veislu með hópnum. Lambakjetið svíkur aldrei og enn síður þarna með svo frábæru meðlæti að við gefum það ekki upp hér. Sósan...við segjum ekki meira. Eftirrétturinn rann ljúflega ofan í alla. Slysavarnadeildin Dalvík þakkaði konunglegar móttökur og afhenti formanni Ránar félagsfána sinn með von um að hann fái að hanga uppi í þeirra fallega húsnæði. Sögur voru sagðar, spilað á gítar og sungið og óhætt að segja að gleðin var við völd, nú sem fyrr. Þegar á nóttina var liðið yfirgáfu gestirnar húsið, þökkuðu fyrir sig og haldið var til hvílu. Hópurinn sammæltist um að hittast á sunnudeginum til að kveðjast. Það var og gert.

Allt var með kyrrum kjörum í Skógum og félagskonur vöknuðu hressar og tilbúnar í ferðalagið heim að morgni  9. október. Leiðin lá í björgunarsveitarhúsið og viti menn, beðið var með nýlagað kaffi og með því. Engum er í kot vísað sem heimsækir þessa frábæru deild á Seyðisfirði. Það er von ferðalanganna að þær þekkist boð félaga sinni á Dalvík. Ferðin gekk vel heim, enda sælar og ánægðar konur á ferð.

Það verður seint ítrekað að svona heimsókn er dýrmæt fyrir félagsmenn slysavarnadeildanna. Þeir læra margt, fá hugmyndir og skiptast á skoðunum um ýmis málefni er varðar slysavarnir, eigin vinnu og regnhlífasamtök þeirra. Skoðanaskipti eru nauðsynleg og því geta félagar Slysavarnadeildarinnar Dalvík ekki annað en mælt með slíkum heimsóknum deilda á milli.

Kærar þakkir fyrir okkur Ránarkonur,  þið eruð frábærar.

Myndir eru inni á myndsíðunni okkar

F.h. hópsins,

Helga Dögg Sverrisdóttir, ritari.

Kæru félagskonur til hamingju með frábæra  Fiskidaga
Brauðsalan okkar á fimmtudaginn gekk vonum framar og viljum við þakka öllum þeim konum sem lögðu okkur lið við þessa góðu fjáröflun. Eins vorum við með vaktina á bryggjunni og tókst það með miklum ágætum, frekar rólegt var sem er mjög jákvætt. Bestu þakkir fyrir helgina.
Stjórnin

Heil og Sæl
Föstudaginn 24. júní var átak hjá Landsbjörg til að kynna síðuna Save travel.is þar sem er að finna allar upplýsingar fyrir ferðamenn hverrar þjóðar sem þeir eru. Þetta er mjög flott síða og gaman að skoða hana og hvetjum við fólk til að kíkja á hana. Björgunarsveitar- og Slysavarnarfólk stóð við Olísstöðvar víðsvegar á landinu og dreifði þar spjöldum í bíla. Við vorum að sjálfsögðu með hérna á Dalvík og mátti sjá fólk frá okkur við Olís á spjalli við ferðamenn. Þetta tókst vel og við mjög ánægð með daginn takk fyrir okkur.

Stjórnin

Heil og sæl.

Dagana 13-14. maí verður landsþing Slysavarnarfélagsins Landsbjargar haldið á Hellu. Þar verða einnig björgunarleikarnir og árshátíðin. Þangað stefna sveitirnar okkar á að fara og ef einhverjar áhugasamar félagskonur vilja sitja þetta þing þá verðum við að ganga frá skráningu mjög fljótlega vegna pönntunar á gistingu. Dagskrá liggur ekki fyrir því miður. Ef einhverjar spurningar eru þá endilega hafið samband við Jónu Gunnu eða Örnu Arngríms.
Bestu kveðjur Stjórnin.

 Kæru félagar.

Þann 15. mars er áætlað að hafa námskeið í Sálrænum stuðningi í samvinnu við Rauða krossinn. Námskeiðið er í boði fyrir alla 16 ára og eldri og er endurgjaldslaust.

Það verður haldið í húsnæði slysavarnadeildarinnar í Gunnarsbraut. Námskeiðið byrjar kl 18 og er til 22.  Brauð og ávextir verða í boði í pásu.

Skráning á námskeiðið fer fram hjá Möggu Láru í síma 8965304. Síðsti skráningardagur er föstudagurinn 4 mars.

Bestu kveðjur

Stjórn slysavaradeildarinnar.

Hér er stutt lýsing á námskeiðinu:

Sálrænn stuðningur I

Námskeiðið er fyrir þá sem vilja rifja upp eða öðlast færni og þekkingu í sálrænum stuðningi. Námskeiðið er gagnlegt fyrir almenning, starfsmannahópa, starfsfólk með mannaforráð og sjálfboðaliða Rauða kross Íslands.